Schrijfportfolio P5 Fictie. Het doosje

Het doosje

In zijn zak zat een doosje en alleen hij kende de inhoud. Alle mensen in de bank keken hem aan. Of leek dit alleen maar? Daardoor voelde hij zichzelf nerveus worden. Met zijn rechterhand friemelde hij aan het doosje. Het voelde alsof iedereen zag wat hij van plan was. Het was heel belangrijk dat niemand wist wat hij wilde gaan doen. Hierna nog maar twee mensen voor hem.

Hij keek op zijn horloge.

Nog 5 minuten voordat Moniek terug zou zijn van haar pauze. Ineens rook hij een penetrante geur om hem heen. Hij rook onder zijn oksels. Bah. Hij had deodorant op moeten doen vanochtend. Nu kon hij niet meer terug, hopelijk roken andere het niet. Nog maar één iemand voor hem, dan zou hij bij de balie staan en zijn doosje moeten pakken. Hij wist nog niet goed hoe hij het zou gaan aanpakken. Eerst iets zeggen en het daarna pakken of eerst neerleggen en dan wat zeggen? Hij moest nu snel bedenken wat hij zou gaan doen want het was bijna zijn beurt. Nog een laatste keer friemelde hij aan het doosje in zijn zak. Het was zijn beurt. Moniek liep achter de balie naar kantoor. Haar pauze was voorbij. Hij schreeuwde naar haar. Ze draaide zich om en schrok.

Daarna liep ze naar hem toe. ‘’Wat doe jij hier?” vroeg ze verbaast aan hem. Hij pakte het doosje uit zijn zak en legde het toen op de balie. ‘’Wil je met mij trouwen?’’ vroeg hij terwijl hij haar liefdevol aankeek. Daardoor moest ze lachen. ‘’Natuurlijk wil ik dat gekkie!’’ zei ze en ze liep achter de balie vandaan om hem een knuffel te geven. Hierdoor begonnen mensen in de rij te juichen en te klappen. Ze kuste hem terwijl ze de ring om haar vinger deed. Achter hen zwaaide de deur open. ‘’Iedereen op de grond!!!’’ riep een stem. Er stond een man met bivakmuts op te zwaaien met een automatisch geweer. Samen met Moniek dook hij op de grond. Toen ging de trekker over.

De krantenkop de volgende morgen: Overval in bank eist 26 doden, geen overlevenden.

Geef een reactie

Website Protected by Spam Master